Sybilla Claus - Onbekend maar niet vergeten

Hoe een forensisch rechercheur onbekende doden identificeert 

Diversen / Misdaadonderzoek


Het is een bekend tv-beeld: de witte doos op de stoffige plank, vergeten in het archief.
Daarin vindt de rechercheur al het ontbrekende bewijs.
Zaak opgelost.
Maar hoe gaat het in de werkelijkheid?

Als forensisch rechercheur bij het coldcaseteam van de politie Amsterdam is Carina van Leeuwen sinds 2006 dagelijks bezig met onopgeloste misdrijven zoals moord, doodslag en zedendelicten.

In Onbekend maar niet vergeten vertelt zij hoe ze te werk gaat bij de identificatie van een onbekende dode en waar ze tegenaan loopt.

Journalist Sybilla Claus vertelt het verhaal van de professionals met wie de rechercheurs werken, zoals die van het NFI en het OM.
Ze interviewt topspecialisten over DNA, vingerafdrukken en gezichtsreconstructies.
Bovendien bezoekt zij nabestaanden om het leven van geïdentificeerde doden te reconstrueren.

In Onbekend maar niet vergeten nemen Sybilla Claus en Carina van Leeuwen de lezer mee in de fascinerende wereld van het forensisch onderzoek. 

Recensie

Carina van Leeuwen is forensisch rechercheur bij de Amsterdamse politie en werkt sinds 2006 aan het oplossen van cold cases, ruim zevenhonderd in Amsterdam.

Een belangrijk onderdeel van haar werk was het onderzoek naar de identiteit van de negentig onbekende doden die begraven liggen op begraafplaats Sint Barbara.
Het betekende het openen van de graven, DNA afnemen en onderzoeken.
Dankzij de steeds verbeterde technieken levert dat resultaat op.

Intussen is van dertig onbekende doden de identiteit vastgesteld en is de familie geïnformeerd.
Meestal betreft het buitenlandse doden.
Alle aspecten van dit werk komen aan bod, van het openen van de graven en de kisten, de onsmakelijke details, en dan de procedures die gevolgd worden bij het onderzoek tot de reacties van de families die na vele jaren zekerheid krijgen. 

Het is interessant een inkijk te krijgen in dit veeleisende en moeilijke werk dat de onderzoekers nooit onberoerd laat.
Misschien daarom de gekozen schrijfwijze, waardoor het toch vrij afstandelijk aanvoelt.
Sensatie vindt men daarom niet.