John Case - Dreiging van het licht

Een ijzingwekkende thriller

Thriller

Fragment:

( . . . )
Toen iedereen plaats had genomen, legde Fitch uit waarom ze hier waren.
Hij vertelde hoe een verpleger, ene Kang, 's nachts de DMZ had doorkruist en met een verhaal aankwam dat misschien ongelofelijk had kunnen zijn als de foto's die nu voor hun neus lagen het niet hadden bevestigd.

Om een of andere reden had het Noord-Koreaanse leger explosieven gebruikt, waarschijnlijk vanuit de lucht, om een geheel dorp te verwoesten.
Een dorp dat trouwens op vriendschappelijke voet stond met het bewind.
Als je nog kon vertrouwen op een volkstelling van dertig jaar geleden, dan waren hier meer dan honderd mensen gedood.

'Ik zie geen lichamen,' zei Voorhis, die door de onderzijde van zijn dubbelgeslepen bril naar de foto's tuurde.
'Ik zie alleen maar een hoop puin.'

Fitch knikte.
'Je hebt gelijk,' zei hij.
'Kang kan het verkeerd hebben.
Misschien dat iemand anders ook weg heeft kunnen komen.'

'Misschien allemaal wel,' suggereerde Wasserman.

Fitch keek naar haar.
Ze was een lange, zwaargebouwde vrouw van achter in de dertig, met een knarsende stem en doordringende blauwe ogen.
Ze was bijzonder elegant gekleed in, wat Fitch aannam, designkleding.
(Iemand zei dat ze veel eigen geld had en dat ze familie was van de Guggenheims, of misschien waren het wel de Rothschilds. Oud geld, in ieder geval, en flink wat.)

'Wat bedoel je?' vroeg hij.

Ze haalde haar schouders op.
'Het zou niet voor het eerst zijn dat de Noord-Koreanen mensen herhuisvestten.
En het zou ook niet voor het eerst zijn dat ze iets ensceneerden.'
( . . . )