Donald Hamilton - De brute bedreigers

Detective

Fragment

(. . .)
Ik voel me altijd een beetje vervelend als ik een vuurwapen door de Mexicaanse douane smokkel.
Die jongens in het kaki voeren hun inspectie zo vriendelijk en terloops uit, dat je het gevoel krijgt misbruik van hun hoffelijkheid te maken.
Uiteraard, als je later in het land wordt aangetroffen met een ongeregistreerd vuurwapen, vooral een revolver of pistool, en zeker een .45 automatisch pistool - het kaliber dat het Mexicaanse leger gebruikt - zetten ze je achter slot en grendel en verliezen vervolgens de sleutel, maar dat is een risico dat je loopt in een heleboel landen met een minder gewelddadige historie dan Mexico.

Het mijne was geen .45, maar een kleine .38 Special, en het zat redelijk goed verstopt in een daartoe ontworpen vakje, dus ik maakte me niet echt benauwd toen de man bij mijn koffer kwam.
Ik had me helemaal niet druk hoeven te maken.
Hij zag dat ik heel argeloos gereed stond met de sleutel, dus hoefde ik hem niet eens open te maken.
Hij tilde hem alleen even op om misschien na te gaan of ik geen zware goudstaven of gewichthefapparatuur bij me had.
Even later was mijn koffer op weg naar het vliegtuig op het platform.
Ik moest, met nog een aantal andere mensen, een half uur wachten voor ze ons aan boord lieten.

Het stationsgebouw in Juarez heeft geen airconditioning; maar het Mexicaanse bier werkt zeer verkoelend en het was plezierig weer aan het werk te gaan na het grootste gedeelte van de zomer op die verdomde ranch te hebben doorgebracht.
(. . .)