Bert van de Kamp - En zij noemden hem Bono

Diversen / Populaire muziek

In En zij noemden hem Bono zijn de interviews van 1982 tot heden bijeengebracht.

Van de Kamp sprak met Bono over zijn jeugd in Dublin, de Ierse muziekscene in de vroege jaren tachtig en de rol van geloof en politiek als drijfveren voor U2s muziek.
Tezamen vormen de gesprekken het verhaal van de geëngageerde schooljongen, die een superster werd.

Naast de interviews met Bono zijn ook gesprekken opgenomen met mensen om hem heen, zoals gitarist The Edge, collega-artiest en boezemvriend Gavin Friday en fotograaf/ regisseur Anton Corbijn.

Niet eerder verscheen zo'n persoonlijk, intiem portret van Bono.
Hij toont zich een rasverteller en een groot en gedreven levenskunstenaar die, ondanks de  wereldroem die hem ten deel is gevallen, nooit heeft verloochend waar hij vandaan kwam.

Recensie

Bert van de Kamp, dertig jaar journalist van OOR, nu popprofessor te Utrecht, bundelde de interviews die hij had met Bono (van U2).  

De relatie van de journalist met Bono is uniek.
Hij sprak hem al in 1982 (nog voor de wereldroem) en bleef dat met tussenpozen tot op heden doen.
Van de Kamp noemt Bono niet zijn vriend, maar dat ze elkaar liggen is wel duidelijk.

Bono spreekt openhartig, de toon is familiair.
Nu waren de omgangsvormen tussen popmusici en journalisten in de jaren '80 nog een stuk losser en is Bono sowieso een prater met zendingsdrift, maar in deze artikelen kom je meer aan de weet dan in een doorsnee interview.
Je kunt je nu niet meer voorstellen dat een wereldster z'n publicitaire relaties zo warm onderhoudt.

Dat maakt het boek interessant voor een grotere groep lezers dan hardcore Bonofans alleen. Maar hoewel de auteur probeert zich niet voor te staan op zijn beroemde kennis, ontkomt hij toch niet aan passages met een hoog: Kijk-mij-nou-eens-belangrijk-zijn-gehalte.
Dat is dan weer jammer, maar hij heeft natuurlijk wel iets om trots op te zijn.